Anadolu Güzel Sanatlardaki Tüm Kurslar

Hiç kuşkusuz, bu olgunun toplumsal-ekonomik nedenlerinin başında, çarpık kapitalistleşme yatmaktadır. Gerek azgelişmişlik, gerekse dışa bağımlılık yüzünden, kapitalist yeniden üretimin önkoşullarını yaratmayan burjuvazimiz, kendi maddî ve manevî kültürünü de sonunda çarpık bir biçimde yaratmak zorunda kalmıştır. Özellikle, yurt dışına büyük ölçüde işçi göçü yanı sıra, kırlardan kentlere büyük ölçüde göç sonucu, kent nüfuslarının olağanüstü hızla artışı; «sanayileşme atılımı» gereği kentlerde yarı-emekçi ve gizli işsiz yığınlarının çoğalışı, ay, nı zamanda, toplumsal-sınıfsal konumunu yitirmiş kitlelerin yoğunlaşmasına yol açmış; genelde yoksullaşmış çarpık bir toplumsal-ekonomik yapıyı (bu anlamda «lümpen kültür»ü) oluşturmuştur Hele kapitalistleşme sürecinde çelişkin yönelimler, yani, sanayileşme etkinliklerinden tarımsallaşma etkinliklerine, iç tüketim ekonomisinden dışsatım politikası ile liberalleşmeye dönüşümler; dönem dönem, ticarî burjuvazi ile sınaî burjuvazi, devletçilik ile malî oligarşi arasındaki iç çelişmeler, öte yandan, sürekli «enflasyon» ve «devalüasyon», kapitalist üretim biçimini tam bir «maddî kültür anarşisi» içine sokmuştur. Böylesine bir «maddî kültür anarşisi»nin «manevî kültür anarşisine yol açmaması ya da böylesine bir üretim biçimi ile kitlelerin kültürel gereksinimleri arasındaki çelişkinin gittikçe derinleşmemesi, hiç kuşkusuz, olanaksızdır. Nitekim, ülkemizde «lümpen kültür» olarak kitle kültürünün, tarihsel göreceliği içinde, en çok yaygınlaştığı dönemin, ülkemizin «70 sente muhtaç olduğu» dönem olması hiç de rastlantı değildir.